India blijft boeien

Ik ben uitgenodigd door Gopal Ramanthan, partner bij KPMG en één van de leidende mensen in de Indiase gemeenschap in Nederland. Gastspreker is Bob Hiensch, de Nederlandse ambassadeur in India. Hij vertelt over zijn ervaringen en indrukken over de particuliere sector in India en over haar toekomstvisie. Hij nodigt Nederlandse ondernemers en bedrijven uit hun kans te grijpen en handel te starten met India. De ambassadeur licht de rol van de ambassade toe als faciliterende partij bij nieuwe handelsbetrekkingen. Zijn toespraak inspireert me en geeft me bovendien meer inzicht in het omvangrijke en bijzondere land.

Zoals bekend telt India een aanzienlijke bevolkingsomvang, zo’n 1,1 miljard inwoners. Daarvan is 50% van de bevolking jonger dan 25 jaar. Dit cijfer is ondenkbaar in het Westers Europa van nu. De ambassadeur hanteert de vuistregel dat als je India in perspectief wilt benaderen dan moet je alle cijfers door 80 delen om een vergelijking te kunnen maken met een land als Nederland. En dat geeft inderdaad een heel andere kijk op de zaak. De publieke sector in India is qua omvang relatief beperkt vergeleken met die van westerse landen. Als je de grootte van het land beschouwt, de op grote schaal aanwezige armoede en de bevolkingsexpansie die als een tijdbom fungeert, is eigenlijk een raadsel hoe India erin slaagt één natie te blijven. Een aantal bindende elementen zorgen daar echter wel voor: de alom bekende Bollywood filmindustrie, de nationale sport cricket, het historisch besef, de democratie en vreemd genoeg ook de bureaucratie. Boeiend om dat zo vast te stellen. Ik bedenk me wat er kan gebeuren als die cultuurelementen opeens gaan ontbreken of in het gedrang komen.

India kenmerkt zich door een sterke bevolkingsgroei die helaas nog steeds gepaard gaat met armoede. Echter economische ontwikkeling levert een belangrijke bijdrage in de armoedebestrijding en is dus van levensbelang. Ter illustratie: 1% economische groei helpt 15 miljoen mensen uit de armoede. Het beleid van de Indiase premier en zijn regering richt zich dus vooral op armoedebestrijding. Alle ander agendapunten zijn hiermee ondergeschikt. Deze constatering helpt om te begrijpen waarom India in bepaalde situaties het eigen belang voortrekt en minder inzet op globale vraagstukken zoals klimaatverandering.

Op financieel en economisch gebied heeft India in nauwelijks twee decennia een enorme omslag gemaakt. In 1991 was de Indiase schatkist leeg. De Indiase regering heeft toen ingezet op liberalisering in een aantal sectoren. Inmiddels heeft India een solide banksysteem, strikte regulering en een steeds groeiende binnenlandse vraag. Juist daardoor is de impact van de kredietcrisis in India beperkt gebleven.

Tenslotte een interessant feit dat ons belang in betrekkingen met India versterkt. De Nederlandse bandenfabrikant Vredestein kwam eind 2008 in financiële problemen. Het Indiase Apollo Tyres nam Vredestein in mei 2009 over onder het mom van krachtenbundeling. Met name de technologische kennis van Vredestein bleek aantrekkelijk voor het Indiase moederbedrijf. Binnen twee weken na de overname was de werkgelegenheid zeker gesteld. Een belangrijke geruststelling voor het bandenbedrijven uit Enschede.