5 mei 2010

Gedicht voorgedragen bij de viering van Bevrijdingsdag in het Stadshart.

Vandaag wordt Vrijheid vijfenzestig
zij rimpelt, wankelt soms, haar helden
oud of dood, verdwenen, vergeten
maar zij niet, zij kan niet met pensioen
er zijn te veel die haar verwachten

Er is een land zegt men waar zij
nog ongeboren is, iemand zag
of hoorde dat hier om de hoek
een man, een vrouw, een kind
gevangen is en Vrijheid roept

Zij mag niet dood, moet elke dag
opnieuw geboren worden als het licht
dat schittert in de ogen van Karima
die voor het eerst naar school kan
in dat dorp in Uruzgan

Vrijheid zal niet sterven, houd haar jong
speel voor haar en dans met haar
maak haar voorgoed tot je geliefde
en laat haar stralen op dit plein
in deze stad, in ieder land.